Vrijdag kwam er een heel goed bericht! Papa en mama werden om half5 ‘s middags, terwijl ze lekker in het zonnetje zaten, gebeld door de dokter. Mama had het niet door want die was even met oma aan het bellen, en toen papa gebeld werd dacht ze dat het iemand van werk was dus ging ze even naar binnen. Ineens kwam papa naar binnen, zette mama’s telefoon op speaker en zei “nou oma, wat doe je dit weekend?!”. De dokter had gezegd dat ze overlegd hadden en het een goed plan vonden dat ik een weekend naar huis mag, even oefenen! Alles gaat goed en ze hadden, als papa en mama er niet zenuwachtig van werden, alle vertrouwen dat dit goed zou gaan – papa en mama mochten me dan zaterdagochtend ophalen. Wooooooow! Wat een super goed nieuws. Mama hing snel de telefoon op en ging met papa een lijstje maken. Is alles in huis?! Papa en mama hadden nog geen babyvoeding in huis en ze hadden ook nog gedemineraliseerd (wat een woord) water nodig voor in de zuurstofconcentrator. Ok, go, mama ging vlug even naar het Kruidvat. Intussen was Nelleke bij papa en mama aangekomen, papa en mama hadden haar net voordat de dokter belde uitgenodigd om een biertje te komen drinken in de zon. Enthousiast proosten ze op mijn thuiskomst en bestelden ze een flinke lading sushi. Enne, geloven jullie in toeval? Die vrijdag was het dag 100 van mijn verblijf in het ziekenhuis. Dag 101 de dag dat ik voor het eerst even naar huis mag…

Met de maxicosi al bij zich vertrokken papa en mama naar het ziekenhuis. Ze hadden ook de monitor al meegenomen en alles wat daar bij hoort. Samen met Tessa, de zuster die al de hele week voor me zorgde, liepen ze een heel lijstje na met alles waar ze nog aan moesten denken, maar papa en mama hadden alles al thuis en op orde. Super fijn! Die avond/nacht kreeg ik 2 monitoren, die van papa en mama en die van het ziekenhuis, zodat ze konden vergelijken of die allebei hetzelfde aangaf. Eenmaal thuis werd het huis nog even goed opgeruimd en de laatste spulletjes klaargelegd, ready!!!

Zaterdagochtend waren papa en mama er al vroeg, die konden natuurlijk niet meer slapen omdat ze mij lekker mee naar huis mochten nemen. Ik kreeg om 9u nog lekker een flesje en toen werd alles ingepakt om naar huis te gaan. Ik kreeg een mooie romper aan die papa en mama van hun team op werk gekregen hadden. Daaroverheen het pakje dat papa en mama als allereerst voor mij gekocht hadden toen mama pas een week of 10 in verwachting was. Het onderste knoopje ging niet meer dicht, maar hij paste verder nog net!

Voor het eerst in de maxicosi, de zuster controleerde nog even of papa en mama me goed ingesnoerd hadden. Yes, alles ingepakt en yessss daar gingen we! De zusters beloofden nog dat papa en mama altijd mochten bellen, maar wensten ons vooral heel erg veel plezier.

In de auto draaiden papa en mama “I’m coming home” en mama kneep mijn hand fijn en bleef maar naar me kijken, wat een heerlijk moment. Toen we het hoekje omreden naar huis stonden daar opa en oma Frikandel. Allebei geveld door de griep konden ze niet binnenkomen, maar ondanks dat ze zich niet lekker voelden stonden ze ons wel op te wachten met een bloemetje en een flesje champagne. Wat super lief!!! Oma maakte nog een leuke foto van mij door het raam. Papa tilde mij met de maxicosi thuis over de drempel en ik keek mijn ogen uit.

Zie je me zwaaien? Hoi huis, dit is mijn thuis! En wat mooi is het hier! Ik lag nog niet in de box en daar ging de bel, opa en oma Vlaai kwamen mij bewonderen. Ik ging lekker met opa knuffelen terwijl papa en mama rustig alle spulletjes uitpakten en alles op een logische plek neerlegden.

Toen alles georganiseerd was en de koffie (en vlaai!!) op was gingen we lekker wandelen. Even verkennen in wat voor leuke buurt ik eigenlijk woon! Ik zag veel groen en allerlei verschillende huizen, ik vind die van ons het mooist! We gingen nog even een ijsje halen en papa wilde graag koffie zodat ie dat in de ‘cup holder’ kon zetten die hij zo graag op de kinderwagen wou. Check! 🙂

Oma heeft ook geoefend met een flesje geven en er is flink wat afgeknuffeld. ‘s Middags kwam Nelleke ook nog even gedag zeggen, nadat ze het grote nieuws vrijdag had gehoord was ze natuurlijk heel nieuwsgierig!

Samen met opa en oma hebben we nog een lekkere pizza gegeten, ik mocht erbij aan tafel in mijn eigen stoel, wat gezellig! Ik heb de hele tijd naar mama gekeken en viel daarna heerlijk in slaap.

Na het eten hadden papa, mama en ik het rijk alleen. We installeerden ons met z’n 3tjes in het grote bed, wat een feest. Papa en mama keken tv en ik keek mijn ogen uit.

Om 12u kreeg ik mijn laatste flesje en gingen we allemaal in dromenland. Ik lag in de cosleeper naast papa.

We zijn ‘s nachts een paar keer heeeeeeel even wakker geweest, ik vroeg papa toen om mijn speen, hij snapte mij gelukkig, gaf mijn speentje en we sliepen weer lekker verder. Om 6u lagen papa en ik nog in diepe slaap, maar mama maakte me wakker en gaf me in de babykamer een schone luier en de fles. Ze had alleen even niet nagedacht over dat daar geen stoel stond dus daar zat ze dan op de grond met mij op schoot, gezellig wel! Ik mocht weer terug naar bed en mama ook. Om 8u kreeg ik mijn medicijnen, die had mama al klaargelegd en papa ging ze geven. Mijn flesje van 9u kreeg ik ook van papa en we hebben lekker nog even in bed gelegen met z’n 3tjes, we hadden allemaal ontbijt op bed!

Papa en mama gingen om de beurt even douchen terwijl ik nog lekker in het grote bed lag, mama waste mij en ik kreeg weer een mooi pak aan voor deze nieuwe feestdag.

Dingdong, daar ging de bel, en daar waren Jan-Willem, Esther, Evy en Tim om even naar mij te zwaaien en een badje te komen brengen dat ik mag lenen. Papa vond het wel een goed idee om even een stukje te wandelen, en daar gingen we. Evy heeft samen met papa mijn wagen geduwd, heel gezellig!

Eenmaal thuis lag ik heerlijk in mijn nestje te slapen op de bank, terwijl papa allemaal Youtube filmpjes keek. Lekkere relax tijd zo samen!!

‘s Middags kwamen Sophie en Stefan, papa en mama hadden al met ze afgesproken voordat ze wisten dat ik naar huis kwam, en wilden heel graag dat het gewoon lekker doorging zodat Sophie die inmiddels al 35 weken zwanger was mij nog kon zien voordat mijn vriendje of vriendinnetje straks geboren wordt. En ik begreep dat Stefan echt niet wil dat hun kleintje een Rotterdammer wordt, dus het risico om over een paar weken nog naar Rotterdam te rijden vanuit Maastrich was toch wel groot. Met een negatieve corona test op zak kwamen ze het hele stuk deze kant op. We hebben een gezellige middag gehad en ik heb heerlijk geknuffeld en geslapen, en soms een klein beetje geklaagd over mijn krampjes.

Na het eten gingen Sophie en Stefan vlug terug naar Maastricht om voor de avondklok thuis te zijn.

Ik heb nog lekker gerelaxed met papa en mama, maar toen zij de spulletjes aan het pakken waren om terug naar het ziekenhuis te gaan, kreeg ik flink buikpijn en ik zette het op een gillen. Ik was een uur lang ontroostbaar, dikke tranen (voor het eerst!) en mijn hartslag ging flink tekeer. Ook zakte mijn saturatie eventjes, heel kort maar, maar papa draaide de zuurstof voor de zekerheid naar 1,5 liter. Na een uur rondjes hupsen, en in 100 verschillende houdingen mij gerust proberen te stellen, kalmeerde ik een beetje. Hehe, die krampjes waren eindelijk over……! Toen mocht ik in de auto mee en brachten papa en mama mij weer terug. Natuurlijk hadden papa en mama me liever nog even thuis gehouden, maar het gelukkige gevoel dat ik een heel weekend bij ze was geweest overheerste! Dat had ik ook, wat een heerlijk weekend was dit!

Maandag gaan ze evalueren met de dokters hoe het gegaan was en hoe nu verder tot aan de biopsie die er zeer waarschijnlijk wordt gedaan. Spannend!