Maandag begon de week op tijd, papa en mama hadden een afspraak met de logopediste om 9u. Die kwam even kijken naar hoe ik drink en hoe dat gaat. Ze was erg tevreden en gaf me complimentjes over hoe ik netjes ‘zuig, slik, adem’ toen papa me de fles gaf. Intussen zag ik mama steeds witter wegtrekken. De logopediste was nog niet weg en mama moest spugen, oeioei, wat is er dan?! Mama was weer begonnen met ijzertabletten om haar HB wat op te krikken, maar die waren even helemaal verkeerd gevallen. Papa en mama gingen toen helaas vlug weer naar huis, mama hup even het bed in en papa aan het werk. Na een paar uurtjes slapen was mama weer helemaal de oude & kwamen papa en mama weer naar me toe. Er ging weer iets heel erg leuks gebeuren, ik ging ome Mark ontmoeten! En oma was er ook weer bij! Samen hadden ze ‘s ochtends aan de keukentafel een corona test gedaan en toen de ‘go’ om naar Rotterdam te komen. Leuk!! Ik heb nog even naar een foto van mijn neefje Willem gekeken en ome Mark heeft veel foto’s van mij voor hem gemaakt, en ook liedjes voor me gezongen (dat kan hij beter dan mama!).
Toen we uitgeknuffeld waren heb ik weer een lekkere fles gekregen, en papa en mama aten thuis “zoervleis” wat de mama van Luca voor ze had gemaakt, lekker! Dankjewel iedereen dat jullie zo goed voor papa en mama zorgen, ze komen niks tekort!
Dinsdag waren opa én oma Vlaai jarig. Dubbel feest! Ik had een mooie tekening voor ze gemaakt, een inktafdrukje van mijn voet. Mama was op de fiets gekomen, ze vond het wel een beetje verder fietsen dan naar het Sint Franciscus, maar nu het lekker weer is maakt dat niet zoveel uit! Behalve knuffelen en drinken ging mama ook even aan de slag met alle papieren voor het UWV om verlengd verlof aan te vragen. Omdat ik in het ziekenhuis lig, mag ze wat langer thuis blijven, nouja, bij mij in het ziekenhuis voor nu. Dat vind ik heel fijn en gezellig. Ook ‘s avonds kreeg ik weer dikke knuffels van mama, fijn!
Woensdag was mama ook weer op de fiets, en mocht meteen toen ze binnenkwam aan de slag. Wegen, meten, alles erop en eraan. Ik woog 4315 gram en was 55 cm. Kijk eens, ik ging er echt even goed voor liggen!
Mama dacht al dat ik gegroeid was want veel kleertjes passen al niet meer, ze nam ze allemaal mee naar huis. Mama had nog een overleg met de dokters en moest daarna snel naar huis want ze moest naar de tandarts. Toen ze de rest van de middag nog lekker een verdoofde kaak had van alles wat de tandarts gedaan had ging lekker aan de slag met wassen om pakjes in een volgend maatje mee te kunnen brengen. De meeste kleertjes zijn van mijn neefje Willem geweest, hele fijne pakjes!
‘s Avonds namen papa en mama alweer een hele stapel klaar in mijn kastje die ik snel allemaal aankan, de modeshow kan beginnen.
Donderdagochtend kreeg ik wel een hele speciale romper aan, ik heb van Liselotte en Erik een romper gekregen waar een opdruk op staat gebaseerd op mijn geboortekaartje. Gaaf he?
Ik heb hem wel maar heel kort aangehad, want ik moest ineens flink spugen en heb mezelf en mama helemaal vies gemaakt. Mama had genoeg reservekleertjes voor mij, maar niet voor zichzelf…. Oeps! Mama ging lekker even met me spelen, ze legde me ook even op mijn buik en ik vond het meteen geweldig om de kamer eens goed te gaan bekijken en tilde zo hup mijn hoofdje op.
Mama vond me heel sterk, maar na een paar minuutjes oefenen heeft ze me toch weer lekker op mijn rug in de box gelegd. Ik hoorde mama overleggen dat ze vanaf morgen mijn melk een beetje gaan indikken, omdat ik toch wel best vaak spuug of hoest. Op zich niet heel erg en ik heb er ook niet super veel last van, maar daardoor kunnen er wel een paar druppeltjes in mijn luchtpijp en daarmee in mijn longetjes komen, en die hebben het al zwaar genoeg. ‘s Avonds mocht ik mee naar beneden met papa en mama, en ging ik Erwin en Anniek ontmoeten, wat gezellig! Samen hebben we een kopje koffie gedronken, en ik heb even goed de jungle van de binnentuin van het Erasmus bekeken.
Vrijdag was een drukke dag, eerst kwamen papa en mama naar mij en kreeg ik lekker de fles. Ik was wel een beetje boos en had veel krampjes dus echt drinken had ik geen zin in, ook klopte mijn hart flink van alle drukte die ik aan het maken was. Kijk maar eens wat ik er van vond allemaal, ik moest er goed over nadenken.
Papa mocht naar het overleg met de dokters en ze besloten inderdaad mijn voeding in te dikken en tegelijkertijd ook Forlax te geven om verstopping te voorkomen. Okidoki! Papa en mama gingen toen eventjes weg, want ze moesten naar de notaris om wat belangrijke handtekeningen te zetten. Ik weet niet precies waar het over ging, erg ingewikkeld vond ik het maar. Ik ging lekker in de box spelen met mijn knisperboekje.
Gelukkig waren ze snel weer terug. Precies op tijd om samen met de logopediste te gaan proberen met ingedikte voeding. Samen met de logo gingen we goed kijken naar hoe ik hiermee dronk en welke speen er goed bij past. Ik mocht met een fase 3 speen gaan drinken. Papa en mama kregen de opdracht me de komende dagen goed in de gaten te houden met drinken en ook op te letten dat de melk niet te dik werd voor de sonde. Ok, goed opletten! Ik dronk met de logopediste erbij zo hup mijn hele fles leeg terwijl zij met een stethoscoop luisterde hoe ik slikte, helemaal geslaagd! Na mijn voeding kwam de longarts nog langs, samen met de verpleegkundig specialist. Ze heeft met papa en mama uitgebreid gesproken over de longbiopsie die gedaan wordt als maandag de laatste uitslag van het onderzoek negatief terugkomt. Ik word dan geopereerd door dokter Schnater (lees hier een heel interessant artikel over hem wat van de week verscheen!) en hij gaat 3 sneetjes maken, zodat hij met een kijkoperatie een klein stukje longweefsel kan weghalen. Ik moet dan onder narcose en aan de beademing, erg spannend. Ze gaan een plekje reserveren op de IC zodat ik daar goed kan bijkomen en herstellen terwijl ze me goed in de gaten houden, als ik dan vlug opknap en van de beademing afkan mag ik weer terug naar mijn eigen kamer. De dokter heeft volgende week een weekje vrij, maar in de week van 3 mei hopen ze me te opereren. Het is wel erg druk op de IC, maar ze vinden dit een belangrijke operatie dus ze gaan het op korte termijn zeker wel plannen. Fingers crossed…!
Na het gesprek zagen papa en mama het zonnetje buiten wat erg aanlokkelijk was. Ze vroegen of de zuster misschien mijn eten wou geven zodat ze nog even van de zon konden genieten, dat vonden ze helemaal goed. Papa en mama gingen vlug naar huis en gingen lekker op de bank in de tuin liggen, met een klein biertje erbij. Even relaxen. En toen……… toen belde de dokter, met super fijn nieuws, als je wil weten wat dat was, lees dan mijn volgende blogje!!! 🙂