Hoi allemaal. Mijn laatste update is alweer een tijdje geleden, en ik hoorde dat papa en mama al bezorgde berichtjes kregen of alles wel goed ging. Lief dat jullie zo meeleven! Het was een spannende week, dus ik zal jullie even goed bijpraten.

Donderdag begon lekker ontspannen. Ik heb de hele ochtend met mama geknuffeld, en omdat ze aan het begin van de week eigenlijk alle klusjes thuis al had gedaan besloot ze de middag ook lekker te blijven. Het was erg rustig op mijn kamer, alle andere kindjes waren naar huis dus ik had het rijk alleen.

In de ouderkamer heeft ze even een broodje gegeten en gevideobeld met Saskia die helemaal in Japan woont. Ik heb mooie dingen gehoord over Kyoto waar Saskia woont, ik hoop dat ik haar een keertje mag gaan opzoeken! Ook in de middag kreeg ik weer lekker eten van mama en na nog een paar dikke knuffels ging mama naar huis. Ze had me ook nog even gewogen (nog net geen 4 kilo!) en een schoon pakje aangetrokken.

Een van mijn lieve zusters ging een box voor me regelen zodat ik niet de hele dag alleen maar in mijn wiegje lig, maar ook even in de box kan spelen. Die was er nog niet toen mama wegging, maar dat ging vast goedkomen.

Papa vond dat mama wel een avondje ontspanning had verdiend en mama ging even op de bank een serie kijken (geen ziekenhuisserie!) terwijl papa met me kwam knuffelen. De box was al geinstalleerd, maar ik vind het natuurlijk veel leuker om met papa te knuffelen dus dat hebben we lekker gedaan.

Vrijdag gingen papa en mama eerst nog even naar het Erasmus voor een afspraak met de psycholoog, die hadden ze al een tijdje niet gesproken omdat er allerlei afspraken tussendoor kwamen dus ze hadden flink wat bij te kletsen. Daarna kwamen ze natuurlijk wel lekker naar mij. Ze hebben mij lekker in mijn nieuwe box gelegd en hadden het babynestje van oma meer waar ik in kon liggen, dan was de box niet ineens zo mega groot, maar lekker knus. Een kleine fotoshoot kreeg ik toen terwijl ik naar de liedjes van de mobiel luisterde.

Papa ging ‘s middags weer aan het werk, maar mama bleef nog even en gaf mee een manicure en pedicure, en ‘s middags nog lekker eten.

Een heerlijke relaxdag zo samen! Voordat mama naar huis ging liep ze nog even bij de dokter langs, die had beloofd een klein plannetje te maken voor de komende weken in afwachting van de uitslag. De dokter gaf aan dat ze in gesprek was met het Sophia, uiteindelijk moet ik daarheen voor behandeling en/of verder onderzoek, maar de vraag was even wanneer precies. Mama heeft met de dokter besproken dat het super fijn zou zijn als ik in afwachting van het onderzoek eventjes naar huis mag, al is het maar een weekje. De dokter stond daar opzich voor open, maar moest dat overleggen met het Sophia en de andere neonatologen. Voorzichtig stiekem wel goed nieuws toch?! Niet fijn dat ik weer naar het Sophia moet, maar als ik stiekem alvast thuis even mag kijken dan zou dat geweldig zijn! Mama zette vol goede moed ‘s middags de cosleeper in elkaar, zou ik daar dan eindelijk lekker in mogen? Het lijkt te mooi om waar te zijn, dus het bedje opmaken deed ze nog niet, even afwachten.

‘s Avonds waren papa en mama erg moe van de week en kregen ze gezellig bezoek van Nelleke die ook lekker voor ze had gekookt. Een avondje even niet knuffelen, maar ik werd goed verzorgd door de lieve zusters.

Zaterdag deden we het ook lekker rustig aan met z’n 3tjes. Ik lag in de box toen papa en mama kwamen en ik heb vervolgens heerlijk met papa geknuffeld.

Mama maakte nog even een foto van mijn “suite” en hoe vol alles nu staat met al mijn spulletjes, georganiseerde chaos!

Een super fijne ochtend samen. Toen papa en mama me terug in bed legden begon de monitor te piepen dat de saturatie in mijn bloed niet goed was. Papa en mama dachten nou wat gek dat is vast een storing, de verpleging dacht dat ook. Maar hij bleef alarm geven en ze zagen mij ook een beetje benauwd kijken, oei, toch wel iets aan de hand. Ik mocht lekker op papa’s schouder liggen want daar knap ik altijd goed van op, maar ik de waardes zakten nu alleen maar verder weg en ik werd ook erg bleek. Papa en mama checkten mijn neusbrilletje en papa vroeg de zuster of het apparaat het wel goed deed of dat er misschien een slangetje was losgeschoten. Alles leek goed. De zuster liet me even bijkomen met een zuurstofkapje en dat leek te helpen. Fjoew, opgelost! Ik had ook een flink vieze luier dus terwijl de zuster het zuurstofkapje erbij hield verschoonde mama mijn luier. Kapje weer weg, en de zuurstof zakte weer flink. De zuster dacht dat er misschien wat voeding in mijn longen was gelopen. De kamer stroomde inmiddels vol met meer verpleging en ook de dokters werden erbij gehaald. Ik zag mama ook erg benauwd kijken. Oei oei oei! Een van ‘mijn zusters’ checkte het apparaat van voor tot achter en ontdekte dat er een klein dopje los zat, die stopte ze terug en alles deed het weer. Ik kreeg weer alle lucht die ik nodig heb en viel meteen in slaap, even bijkomen!! Papa en mama moesten even van de schrik bekomen, wat was dit nou! Ik heb ze nog even geknuffeld en gerustgesteld. Papa en mama waren stiekem erg blij dat ze zo goed zagen dat er iets niet klopte en ook het gevoel dat ze hadden over dat het aan het apparaat lag en er niks geks met mij was, maar ze waren toch ook wel geschrokken, het is niet leuk om mij zo te zien.

Thuis hebben papa en mama even bijgekomen en ‘s avonds weer lekker geknuffeld, wat een avonturen.

Zondag was het feest, ik mocht met papa knuffelen én in bad. Ik heb heerlijk genoten van het warme water en mama vond het geweldig dat ze me weer een leuk pakje aan mocht trekken. Wat vinden jullie van mijn nieuwe outfit? Oh, en ik heb weer een flinke mijlpaal bereikt, ik weeg meer dan 4 kilo, 4100 gram zelfs!

Van een van ‘mijn zusters’ kregen papa en mama nog even een rondleiding op de kinderafdeling, daar ga ik voorlopig niet naar toe omdat ik naar het Sophia zal gaan, maar wellicht kom ik hier nog wel een keertje en dan weten papa en mama alvast hoe het er uitziet. Eenmaal thuis gingen papa en mama aan de bak om een tuintje voor de deur te maken, het was namelijk ‘geveltuintjesdag’ in de buurt en dan konden zij niet achter blijven! Ze hebben een mooi tuintje gemaakt en daarna nog even wat gedronken met de buren. Mama vertelde me ‘s avonds over alle avonturen en ik hoop snel het tuintje te zien en de buren te ontmoeten, wat een gezelligheid daarzo!

Maandag was het mama-dag. Papa moest flink aan het werk en ‘s avonds is het vaste prik “game night”. In de ochtend hebben we het gezellig gehad samen. Via via begreep mama dat ik misschien zelfs deze week al naar het Sophia zou gaan, ‘s middags heeft ze de dokter even gebeld of dat klopte. De dokter gaf aan dat er waarschijnlijk eind van de week een plekje kwam in het Sophia, en dat ze die voor mij willen reserveren. Dat betekent dan dat ik niet even naar papa en mama thuis mag. Wat een domper… Ze spraken af dindsagochtend verder te praten, dan hadden ze al een afspraak staan. Ondertussen kregen papa en mama ook nieuws van opa en oma Frikandel dat het met mijn overgrootopa niet zo goed gaat en hij is opgenomen, het lijkt erop dat hij last heeft van dementie en hij heeft iedereen flink laten schrikken. Oeioei. Papa en mama waren even van slag van al dit nieuws en gingen een stukje wandelen. Toen ze een klein beetje bijgekomen waren kwam mama lekker met mij knuffelen en papa zocht afleiding in zijn wekelijkse game-avond.

Mama heeft zachtjes een paar keer “Hald mich es vas” van Neet Oet Lottum voor me gezongen. Een hele mooie tekst waarbij het er op neer komt dat mama me niet los wil laten voordat alles goed is. Voor de niet-Limburgers onder ons ook de vrij-vertaalde Engelse versie “Hold me Close“. De moeite waard om eens te luisteren. Mama zingt stiekem best wel vals, maar dat geeft niet, we hadden het zo echt wel fijn samen en ik heb heerlijk bij haar geslapen.

Vanochtend was het tijd voor het gesprek met de dokter dus papa en mama waren er al weer vroeg. De dokter liep wat uit met haar vorige afspraak, en papa en mama zaten op het puntje van hun stoel naast me.

Zou er nog ruimte zijn dat ik toch mee even mee naar huis mag? De dokter was duidelijk – de beste plek voor mij is nu het Sophia, en ik ga donderdag al. Wow! In afwachting van de uitslag kunnen ze mij alvast observeren en kunnen we zodra de uitslag er is direct een behandeling starten of verder onderzoek doen, daar konden papa en mama zich ook wel in vinden, hoe sneller we verder kunnen hoe beter. Wat die behandeling gaat zijn kan de dokter verder nog niet vertellen. Wat een onzekerheid, en wat een flinke stap terug om weer naar het Sophia te moeten gaan… Wel heb ik gehoord dat ik daar een eigen kamer krijg en ze daar ook heel lief voor kindjes zijn, het is een speciaal “kinderthoraxcentrum”, voor kindjes met problemen met hart of longen. Papa en mama hebben haar het hemd van het lijf gevraagd over hoe het daar geregeld is en of het daar fijn is voor mij. De dokter is er van overtuigd van wel en dat het met een goede overdracht daar prima gaat zijn. De dokter gaat haar best doen om zelf bij de overdracht te zijn en ze probeert het zo te organiseren dat papa en mama samen met de dokter een overdracht doen aan het nieuwe ziekenhuis. Ze raadde papa en mama aan om ook veel op te schrijven van wat zij fijn vinden in hoe het nu gaat zodat ze dat goed kunnen vertellen. Nou dat kunnen papa en mama wel.

Papa ging na een dikke knuffel voor mama en mij weer aan het werk & mama ging aan de slag om mij te verschonen en te wegen. Ik kreeg ook weer een lekker nieuw pakje aan. Mama heeft besloten dat ik nu altijd een broek aanmoet, dat vindt ze leuker dan dat ik met mijn blote benen lig. Ik vind het zelf vooral gedoe voor ze met de luier, maar dat is niet mijn probleem 🙂

De lactatiekundige kwam nog even meekijken en ik dronk zowaar super goed aan de borst. Toen ik wat moe werd heb ik de rest van mijn voeding nog uit de fles gedronken, op 5 ml na helemaal op, wow! 🙂 Even een klein cadeautje in al deze hectiek. Mama ging naar huis en ze vertelde dat ze even een stuk ging wandelen, en dan de tram naar huis pakte, even stoom afblazen. Dat snap ik mama, ik wil niets liever dan lekker naar huis met jullie. Wisten jullie dat ik vandaag al precies 3 maanden oud ben?! De tijd vliegt, maar staat soms ook echt even helemaal stil.

Wat een avonturen weer he?! Of zoals papa en mama het zeggen, een nieuwe looping in deze achtbaan. Mijn volgende update zal vanuit het Sophia zijn, mijn nieuwe plekje vanaf donderdag. Duimen jullie weer mee?!