Wat een gekke dans zeg die cha-cha-cha. De afgelopen week maak gaat even wat minder goed zoals ik jullie ook al vertelden in de vorige blogjes. Niet heel veel stapjes achteruit, maar ook niet echt vooruit. Ik merk aan papa, mama en de dokter dat ze dat wat lastig vinden. Ze gebruikten een woord wat ik niet zo vaak heb gehoord nog; “A-typisch ziektebeeld” zeiden ze.
Toen papa en mama klaar waren met het gesprek met de dokter vandaag hoorde ik ze nog wel zeggen dat ze het zo fijn vinden dat de dokter zo goed is in wat ze doet en er boven op zit. Owja, en iets over extra onderzoeken en een CT scan ofzo, maar dat was niet eng zeiden ze.
Gelukkig laten papa en mama zich nog niet uit het veld slaan en hebben ze vandaag weer hard gewerkt aan het halen van hun handtekeningen met Jiske. Nog even en ze zijn verpleegkundige-light. Tegelijkertijd is Jiske alles aan het regelen voor als ik naar huis mag. De thuiszorg, zuurstofflessen die je niet kunt gebruiken om te duiken, een hartslagmeter die ook de hoeveelheid zuurstof in mijn bloed laat zien en de protocollen die nodig zijn voor als het wat minder goed met mij gaat.
Terwijl zij dat aan het doen waren, was ik lekker de wereld aan het verkennen. Ik merk aan mijzelf nu ik 40 weken ben, of moet ik zeggen 0 weken, dat ik steeds langer wakker kan blijven. Stiekem vind ik dat echt super leuk, lekker de hele tijd kijken naar alles wat er gebeurt. Mama zei al dat ik dat van papa heb en als ik niet op pas dat ik dan Luxpedia als bijnaam krijg. Papa maakte toen het grapje dat ik ook om mama leek omdat ik net als mama “A-typische ziektebeelden” heb. Dat snapte ik niet helemaal, maar papa en mama moesten er stiekem wel om lachen.
Ikzelf vond het een best wel spannend grapje en ik hoop niet dat dat betekent dat ik dan niet binnenkort met papa en mama mee naar huis mag, want ze hebben beloofd dat ik een hele gave kamer krijg! Ik ga dit weekend in ieder geval heel erg mijn best doen om geen dipjes te krijgen. Gelukkig heb ik wel een nieuwe vriend die heerlijk knuffelt voor als ik me even wat minder voel. En ik ga heel van van ‘m leren zongen papa en mama: Wat je van, beren leren kan!
Ik ga weer snel door met groeien want zelfs kleine dwergjes worden groot!
Veel liefs,
Lux