Mijn vorige berichtje ging over de chachacha, mijn lievelingsdansje. Ik eindigde met een stapje terug afgelopen zondag, en ik ben inderdaad teruggegaan naar 1 liter. Nou geeft dat niet want met meer lucht heb ik ook meer energie om andere leuke dingen te doen naast ademen en slapen. Papa en mama mochten ondertussen gaan oefenen met medicijnen optrekken. Nog niet met echte medicijnen, maar met water. Weer een handtekening voor in de map! Ik kreeg nog een mooie nieuwe romper aan, gekregen van Esther en JW. Leuk he? Goeie tip ook wel!
Maandagochtend hadden papa en mama een kopje koffie meegenomen voor de dokter en gingen ze even bijpraten. De dokter neemt heel fijn elke week goed de tijd om met ze te praten over mij. We proberen af te bouwen, maar niet ten koste van mijn energie, dus alles voorzichtig en op zijn tijd. Ze bespraken dat mijn plasmedicatie werd opgehoogd, en dat we daar wat vaker naar gaan kijken omdat ik goed groei en de medicatie dan misschien vaker dan 1x per week moet worden bijgesteld. Ook gaf ze aan dat ze van de verpleging had begrepen dat ik ‘s nachts lekker doorslaap, dus dat ze me naar 7 voedingen per dag willen zetten in plaats van 8. Dat vinden mama erg fijn, dat scheelt ook weer wat nachtrust als ik straks thuis kom!
Maandagavond is altijd papa’s game avond, dus mama kwam ‘s avonds alleen. Toen het etenstijd was voor mij was ik erg goed wakker en probeerde mama me aan de borst te leggen. Hehe, wat lag ik daar lekker, en ik heb echt heel goed gedronken! Mama was helemaal trots, wist ze eindelijk weer waar ze het voor deed met al dat kolven. De vorige keer aan de borst deed ik nog een snuffelstage, maar nu ging ik echt aan het werk! Verder was het erg druk en chaotisch op zaal, er was een kindje opgenomen en die had het toch best wel moeilijk. Ik hoorde de zusters praten over dat ze misschien gingen intuberen en dat ze gingen kijken naar een plekje in het Sophia. Mama probeerde me goed af te leiden van al het lawaai met veel kusjes, als bedankje spuugde ik nog even over haar heen, oeps. Ze deed de gordijnen dicht en een muziekje aan toen ik weer in mijn bed lag, maar ze zag de bui al hangen dat ik een drukke nacht tegemoet ging. Ze was niet de enige, want toen mama thuis was belde de zuster van de nachtdienst die ook mijn EVV’er is: het favoriete plekje op de medium care was vrij, en omdat ze een onrustige nacht verwachten dachten ze dat het slim was om mij naar de medium care te verhuizen als papa en mama het daarmee eens waren. Dat waren papa en mama zeker, dus daar ging ik!
Dinsdag kwamen papa en mama ‘s ochtends langs op mijn nieuwe kamer. Ze waren erg onder de indruk van het heerlijke plekje aan het raam en het is toch zeker 3x zo groot als het vorige plekje. Er staat zelfs een stoel in die je kunt uitklappen als bankje waar papa en mama samen met mij op kunnen zitten. De zuster vertelde dat ik die ochtend een hele fles zelf leeg had gedronken, knap he?! Papa en mama hadden de mijlpalenkaartjes van kleine kanjers meegenomen, die zijn speciaal voor te vroeg geboren kindjes, ik kon er nu 3 in 24u afvinken: aan de borst bij mama, een hele voeding zelf gedronken én verhuisd naar de medium care.
Dinsdagavond was een bijzondere avond, papa kwam voor het allereerst sinds de eerste uurtjes na mijn geboorte in zijn eentje mij opzoeken. Mama had voor het eerst in 10 weken even een avondje vrij om thee te drinken met een vriendin. Men’s night dus! En daar hebben we van genoten. Ik heb papa wel bezig gehouden door te ‘pingelen’ met mijn ademhaling en door op zijn t-shirt over te geven, sorry pap! Wel was ik ook lekker wakker en heb ik de wereld even goed bekeken. Mama kreeg ondertussen braaf foto’s van mij.
Woensdagochtend kwam mama langs, en woensdag was wel een hele speciale dag. 24 maart was de datum dat mama eigenlijk uitgerekend was! Voor premature kindjes rekenen ze met een ‘gecorrigeerde leeftijd’, woensdag was ik dus 10 weken oud, 0 weken gecorrigeerd en was mama eigenlijk 40 weken zwanger geweest. Ingewikkeld he? Ik kreeg net de fles toen mama kwam, maar echt drinken wou ik niet. Mama heeft me de rest via de sonde gegeven. Mijn flow was naar 0,9 afgebouwd, we gaan het weer proberen! Ik ademde soms wel heel snel en mama heeft me in alle houdingen gelegd om te kijken wat ik fijn vond, maar ik was een beetje onrustig en had heel veel last van krampjes. De probiotica die papa en mama geprobeerd hebben werkt niet echt helaas.
‘s Avonds kwamen papa en mama en ik zat stiekem toch wel krap met mijn saturatie en ik ademde soms behoorlijk snel. Papa en mama spraken af met de zuster dat we even naar 1,5 liter gingen en als ik even bijgekomen was weer naar 1 liter. Ze wilden graag voorkomen dat ik weer zo moe werd en ervoor zorgen dat ik juist wel lekker kan genieten van drinken en kletsen in plaats van alleen maar ademen. Papa, mama en ik zaten voor het eerst met z’n 3tjes gezellig op de bank, papa had uitgevonden hoe je hem uit moest klappen en toen zaten we daar heerlijk. Net alsof we thuis zijn, wat kijk ik daar naar uit! Ik heb gehoord dat de bank van papa en mama nog veel lekkerder zit!
Nadat ik met papa had geknuffeld mocht ik nog even op de weegschaal. Precies 3500 gram, dat is exact het gemiddelde gewicht van een jongetje bij de geboorte met 40 weken. Knap he? Daarna gingen papa en mama weer handtekeningen scoren. Ze gingen oefenen met medicijnen optrekken en leren hoeveel milliliter ik van welk medicijn moet. En dat komt best precies, want de flesjes zijn precies hetzelfde maar met een andere naam er op, en van de ene moet ik 0,7ml hebben en van de andere 7, dat mag je niet door elkaar halen! Papa en mama deden het goed, en mama zou mama niet zijn als ze niet even flink geknoeid had met 1 van de flessen. Ze spraken met de zuster af om vrijdag weer verder te oefenen.
Vanochtend kwam mama weer knuffelen. Ze hoorde dat ik weer een drukke nacht had gehad, ze hebben me even naar 2 liter gezet om bij te komen en vanochtend stond ik weer op 1 liter. Ik lag net bij mama en toen moest ik nog eventjes spugen, dat deed ik expres zodat ik een mooie nieuwe romper aankreeg. Ik mocht die van mijn neefje Willem aan, yes!! Een pietsje te groot, maar daar groei ik vanzelf in.
Mama heeft me nog even aan de borst proberen te leggen rond voedingstijd, maar ik had vooral zin om lekker te slapen dus toch maar sondevoeding.
De verpleegkundig specialist kwam nog even kijken. Ze vond dat ik een hele knappe jongen ben, en ze zei nog dat ze dat niet alleen riep omdat mama er bij was, maar omdat ze vaak ziet dat kindjes met ernstige BPD niet zulke knappe kindjes zijn en ik wel. Dat belooft wat voor de meisjes later! Zou ze misschien mijn handtekening willen in plaats van handtekeningen uitdelen aan papa en mama? Ze gaf aan dat de verpleging vond dat m’n poepjes wat anders zijn dan normaal en ze graag willen testen of er niks aan de hand is met me, maar ze vond me er verder helemaal niet ziek uit zien. Mama zei dat ze al even geen poepluier had gezien (wat een geluk!) dus dat ze dat niet kon beoordelen, maar goed om even het zekere voor het onzekere te nemen. De verpleegkundig specialist denkt dat afbouwen toch wel echt moeilijk gaat worden en met zuurstof naar huis wel een realistisch scenario is, maar ze gaf aan dat de dokter dat wel even met papa en mama verder bespreekt om het concreet te maken, die is er morgen weer.
Nadat papa en mama lekker hadden gegeten samen kwamen ze mij weer opzoeken. Ik kroop dicht tegen papa aan en we zaten weer gezellig met z’n 3tjes op onze bank. Mama had even een beetje stress of alles wel geregeld is voor als ik straks thuis kom, en papa is relaxed en zegt dat als er iets nog niet in huis is dat binnen een dag besteld is. Adem in, adem uit. Ik heb nog even gezwaaid naar mijn nichtje Sophie door even te videobellen, zij was net als ik druk bezig met op een speentje zuigen. Ik was eigenlijk de hele avond lekker wakker en heb weinig geslapen. Papa heeft me ook nog even gefilmd toen ik de hik had.
Papa en mama hebben weer een stapje verder geoefend met medicijnen optrekken, ze moesten nu zelf rekenen hoeveel milliliter ik moest krijgen in plaats van het aflezen van de sticker en ze mochten het ook aan me geven. Met vlag en wimpel geslaagd natuurlijk. Nog 1 handtekening en dan kunnen ze het echt! Ik ga nu weer lekker slapen en morgen zijn papa en mama er vroeg. Omdat mijn voedingstijden aangepast zijn krijg ik mijn eerste fles al om 8u, dus als papa en mama dat willen doen moeten ze vroeg op, kunnen ze alvast wennen…. 🙂