Hoi allemaal,
Deze week was relatief rustig, ik ga lekker door met mijlpalen sparen en tegelijkertijd ook met de cha cha cha – 3 stapjes vooruit en 2 terug.
Woensdagmiddag kwamen papa en mama bij mij en viel mama iets op. Er stond een flesje Nutrilon op mijn tafeltje – de diepvries voorraad van mama’s melk is op en de melk die mama voor me kolft wordt gemengd met kunstvoeding, omdat mama net niet genoeg kolft voor al mijn voedingen. Mama zuchtte even een keertje, maar papa herinnerde haar eraan dat ze het hartstikke goed doet en het helemaal niet erg is dat ik nu ook kunstvoeding krijg. Ik ben het met papa eens, ik vind het allebei prima, al is de melk van mama stiekem wel lekkerder.
Papa en mama hebben geoefend met het vervangen van de stickers van de voedingssonde. Papa hield me vast en mama ging plakken. Dat ging al harstikke goed. Weer een handtekening erbij!
Donderdag kwam overdag eerst mama. We hebben heerlijk samen geknuffeld, maar ik was enorm blij toen papa er ‘s avonds ook gezellig bij was. Ze hebben lekker een muziekje bij me aangezet toen ze weggingen, en ik kon zo heerlijk in slaap vallen. Mijn flow was vandaag al weer een pietsje omlaag gezet, naar 0.7 liter. Dat ging goed!
Op de foto zie je mij slapen met mijn muziekje! Het muziekje moet je erbij denken.
Vrijdag waren papa en mama ‘s ochtends eerst in het Erasmus en kwamen daarna naar mij toe. Lekker knuffelen weer en papa en mama kregen het vervolg van de workshop “draagdoek knopen”. Papa had stiekem al een beetje geoefend en de fysiotherapeute was dan ook trots hoe makkelijk het ging. Ook mama bracht het er goed van af. Ik kijk er nu al naar uit dat ze straks heerlijk met me kunnen rondwandelen. Na de workshop mocht ik nog even met mama knuffelen en daarna ging papa aan de bak, hij mocht de zuurstofsonde vervangen en nieuwe stickers plakken. Heel netjes knippen is wel moeilijk voor papa met zijn grote handen, maar heel geduldig kreeg ie het toch voor elkaar! Nu ze een paar keer hebben geoefend weten ze wat de ideale rolverdeling gaat zijn – mama knipt en plakt en papa houdt mij stevig vast. De zuster heeft ze geleerd dat ze heel duidelijk tegen me moeten zeggen als het klaar is, en me dan weer comfortabel maken. Ik laat altijd goed van me horen dat ik het vervelend vind wat ze bij me doen, maar ben ook snel weer rustig als het voorbij is.
Gisteren mocht mijn flow weer een klein stapje lager, naar 0.6 liter. Papa mocht het zelf omlaag draaien, hij lijkt wel een echte dokter! De zuster gaf aan dat ik misschien naar de medium care mag, maar dat ze even aan het goochelen zijn met plekjes. Omdat ik nog wel even moet blijven willen de zusters een lekker plekje maken aan het raam voor mij en papa en mama.
Het was ook etenstijd toen papa en mama kwamen en ik ging op avontuur – mama ging met de zuster proberen of ik aan de borst wou drinken! En ja hoor, dat wou ik wel! Ik was wel een beetje moe, papa en mama hadden net de grootster poepluier ooit verschoond voor me, dus echt alles zelf doen was ingewikkeld. Maar…. ik heb wel gedronken en vooral veel gesabbeld en lekker genoten van zo dicht bij mama liggen. Mama was helemaal blij dat het gelukt was en weet weer waarom ze zo haar best doet met kolven. Weer een mijlpaal! Papa heeft me de voeding verder via de sonde gegeven en ik heb nog lekker even bij mama gelegen in mijn foodcoma terwijl zij kolfde – the foodchain was duidelijk haha.
In de middag kregen papa en mama een reanimatie cursus voor babies van een van de zusters. Mama vond het een beetje spannend, toch heel gek om je voor te stellen dat ze mij zou moeten reanimeren, maar wel heel geruststellend dat ze weten wat ze moeten doen. Papa is al een doorgewinterde BHV’er, dus die kende een deel van de trucjes al, maar voor een baby gelden er toch net weer andere handelingen en regeltjes. Ze hebben goed geoefend en weten nu hoe ze moeten handelen mocht er iets gebeuren.
Na deze “luchtige kost” was het tijd om thuis lekker te gaan eten. Een van hun lievelingsrestaurants “Black Smoke” had een drive-through BBQ geopend en daar zijn ze dan ook lekker even avondeten gaan scoren. Het avondeten eindigde in een foodcoma en samen in vallen op de bank – ik lijk echt op papa en mama!
Nu zijn papa en mam er weer. Mama tikt dit blogje terwijl ik lekker bij papa lig.
Ik ben nog niet verhuisd naar de medium care maar misschien gaan we dat later vandaag nog doen – geen haast. Toen papa en mama aankwamen viel ze al op dat ik erg moe was, ze zagen me wat zwaarder ademen en wat minder op ze reageren dan normaal. De zuster gaf ook aan dat ik de hele nacht wat vermoeid was geweest en mijn flow weer op 0.8 liter staat. Als ik bij het buidelen met papa laat zien dat ik nog erg moe ben ga ik weer terug naar 1 liter. 3 stapjes vooruit, 2 terug. De zuster maakt zich verder geen zorgen, het afbouwen is gewoon erg vermoeiend voor me. Papa en mama zijn stiekem een beetje trots dat ze me zo goed kennen dat ze dit direct aan me merken.