Na een zonnig weekend heb ik een goede start van de week gemaakt. Papa en mama waren er ‘s middags gezellig (weer op de fiets!) en begonnen met een gesprek met dokter Hengel voordat ze met mij gingen knuffelen. Wel nog even een kleine fotoshoot toen ze aan het wachten waren op de dokter. Mama zag papa zo verliefd naar me kijken, dat moest ze even vastleggen. Ik kijk papa ook aan, zie je dat?

De dokter legde papa en mama uit waarom de keuze voor de low flow was gemaakt en dat kindjes die wat ouder en sterker zijn (zoals ik!!!) het soms beter doen op minder flow en meer zuurstof en dat het altijd een beetje zoeken is naar wat nou goed werkt. Omdat ze gezien hadden dat ik onrustig was hebben ze besloten dit eens te proberen. Papa en mama hebben wel aangegeven dat ze het gek vonden dat dit “ineens” in het weekend werd besloten, uiteraard wel in overleg met een arts, maar niet met mijn eigen dokter. Ze hebben afgesproken elke week even met de dokter te kletsen en afspraken te maken over wat we dan gaan proberen zodat er een duidelijker plan is. Ik vind het allemaal best, als ze maar lief voor me zijn en zorgen dat ik lekker kan slapen en eten zodat ik goed groei en naar huis mag.
De zuster had al gezegd dat ze wat snot van me hadden opgestuurd voor onderzoek omdat ze vonden dat ik wat snotteriger was dan normaal, de dokter bevestigde dat ook. Papa en mama dachten dat het gewoon kwam van het slangetje in mijn neus en dat het wel mee zou vallen.
Na het gesprek ging ik lekker knuffelen met papa, maar ik had toch wel last van het snot waardoor ik niet meteen lekker kon gaan slapen. De zuster kwam even helpen door het weg te zuigen en daarna kon ik gaan slapen, heerlijk warm bij papa. Het was wel een beetje druk in mijn kamer, er kwam alweer een nieuw kindje en die had weer zo’n vervelende blauwe lamp die in mijn ogen schijnt.
Papa en mama verschoonden me, gaven me een mooie nieuwe romper en toen ik lekker sliepen gingen ze even thuis eten. Mooi pakkie he?

Papa heeft op maandagavond “game avond”, ik heb al gehoord ik op maandagen altijd gezellig met mama zal zijn straks! Vanavond kwam mama dan ook alleen, voor het eerst weer zelf met de auto. Ik begreep dat ze geen paaltjes heeft geraakt en alles goed ging!
Mama ging samen met de zuster proberen of ik de borst al kon vinden. Nou en of dat ik dat kan! Ik wist precies waar ik moest zijn, maar het was heel vermoeiend om er ook echt iets mee te doen. Ze lieten me al snel met rust en gaven me lekker melk in m’n speentje terwijl ik de sondevoeding kreeg. Door de blauwe lamp van de buurvrouw lijk ik op deze foto net een smurf, vind je niet?

Na een nachtje slapen was ik vanochtend erg onrustig en kwam ik niet meer goed in slaap. Papa ging proberen of het misschien beter ging als ik bij hem lag, maar dat hielp maar heel even. Ze besloten me lekker terug in bedje te leggen en me rust te geven. Papa en mama bleven net zo lang tot ik lekker sliep.

De zuster zei dat ze vond dat het plekje waar ik lig erg rumoerig is, ik lig precies bij 2 deuren en 1 deur kraakt ook nog eens heel erg. Er komen steeds mensen in en uit en ze denkt dat ik daar last van heb. Ze stelde dan ook voor dat ze me ‘s middags naar het andere zaaltje zouden verplaatsen en liet papa en mama het plekje zien. Het is precies dezelfde zaal aan de overkant van de gang, maar dan een plekje in de hoek waar niet zoveel rumoer is als het goed is. Goed idee!
Mama kwam ‘s middags terug om te helpen met de verhuizing. Toen ze aankwam lag ik bij 1 van de zusters op schoot, ze had me eindelijk lekker in slaap gewiegd. Super lief dat de zuster de tijd nam om even met me te knuffelen, ik heb soms gewoon een knuffel nodig, ik was de hele dag onrustig gebleven en dit hielp even. Mama nam het van de zuster over en toen lag ik nóg lekkerder.

Ik heb eindelijk even goed geslapen (en mama stiekem ook!) en toen ik weer een beetje wakker werd ging de verhuizing beginnen. De zusters verhuisden mijn bedje en al mijn spulletjes, en pakten een zuurstoftankje zodat ik nog steeds lucht kreeg tijdens de verhuizing. Mama hield me lekker in haar armen en stak zo met mij de gang over naar mijn nieuwe kamer. Er lag alleen een tweeling dus ik heb nog weinig vriendjes op zaal, maar dat komt vast wel. Mama ging weer met me zitten en ik sliep gewoon verder. Toen mama honger kreeg heeft ze me terug in bed gelegd, de camera aangesloten zodat ik weer kan zwaaien en op de fiets weer naar huis. Ik vind net nu al veel rustiger hier, hopelijk blijft dat zo!
Ik houd jullie op de hoogte!
Heel veel liefs, Lux