Waar blijven papa en mama nou dacht ik vanochtend? Toen keek ik naar buiten en zag ik heel veel sneeuw – oei! Ik hoop dat ze voorzichtig zijn dacht ik toen!
Gelukkig waren ze daar aan het begin van de middag, papa op zijn wandelschoenen, ik zag nog wat ijs aan hem plakken. Mama was erg moe, wat is er gebeurd? Mama vertelde aan de verpleegster dat ze een borstontsteking heeft en gisteren 39 graden koorts had, papa is midden in de nacht door alle sneeuw naar de huisartsenpost gereden om antibiotica voor haar te halen. Gelukkig werken de medicijnen wel en mama gaat morgen met de lactatiedeskundige praten of er tips zijn om dit te voorkomen.
Vanochtend had papa de auto helemaal sneeuw- en ijsvrij gemaakt en zijn papa en mama naar het ziekenhuis geglibberd. Het was een beetje spannend, vooral bij de helling van de parkeergarage, maar ze zijn veilig aangekomen.
Oei oei, spannend allemaal hoor, maar ik was blij dat ze ondanks alles toch met me kwamen knuffelen. Ik mocht bij papa liggen, yes! Oma’s dekentje lag over me heen, maar dat werd al snel te warm voor me. Papa en mama lieten foto’s aan me zien van de hele familie in de sneeuw, tante Iris die Milo uitliet, opa en oma Flaai die sneeuw ruimden en de hele familie Den Blaauwen die sneeuwpoppen bouwde en op de slee ging. Dat ga ik volgend jaar ook doen, met al mijn neefjes en nichtjes op de slee.
De voeding vond ik toch weer erg lastig en ik lag dan ook weer flink te persen. Toen papa me een schone luier gaf kwam alles eruit, hehe, dat lucht op. Ik kon weer lekker gaan slapen en papa en mama een goede reis naar huis wensen. Vanavond slaan ze even over met dit gekke weer en mama die zo moe is. Dat snap ik helemaal, ik ga wel naar ze zwaaien op de camera. Ik sabbel nog even lekker op mijn speen. Tot morgen!
