Vandaag was het een spannende dag. De dokter prikte bloed (auw!!) en zag dat ik te weinig natrium in mijn bloed heb. Ik merkte dat ze er erg van schrokken en papa en mama ook.
Ze gaven me meteen extra natrium en prikten een eng ding in mijn slagader wat ze een “arterielijn” noemden. Met die lijn kunnen ze telkens een beetje bloed afnemen om mijn natrium te checken, zonder dat ze me telkens opnieuw moeten prikken. Mama zei dat ze die lijn ook gehad heeft – zo moeder, zo zoon.
Ondanks dat ik zo weinig natrium in mijn bloed heb, doen mijn nieren het super goed en was de dokter ook heel tevreden over de echo van mijn hersenen. Waarschijnlijk zijn mijn niertjes gewoon nog niet helemaal rijp en komt het wel goed.
Ik word wel al groot en sterk! Ik weeg al 1400 gram, 100 meer dan bij de geboorte!
Mama mocht vandaag naar huis. Kan ze lekker gaan aansterken in haar eigen bed. Ik hoop wel dat ze nog steeds vaak komt knuffelen. Zee sliep eerst boven mij en dan was ze er heel snel, maar ik denk dat papa haar wel brengt in de snelle Tesla. Papa heeft lekker met me geknuffeld voordat hij mama naar huis ging brengen. Zijn we niet schattig zo met z’n 3tjes?
