Donderdag 8 juli was het zover, mijn laatste (?!) ziekenhuisbezoekje voor de methylprednisolon kuur.

Papa was 2 dagen weg voor werk, dus die kon donderdag niet met me mee, maar mama had alles onder controle om met mij op tijd op pad te gaan. Hoe eerder ik de kuur kreeg, hoe sneller ik zaterdag op vakantie kon gaan! Ik deed erg mijn best om mijn fles ‘s ochtends snel te drinken, helaas wel iets te snel dus net voor vertrek spuugde ik over mama heen, en helemaal over de bank, oeps. Mama nog snel een wasje aan en de bank schrobben, en toen toch op naar het ziekenhuis.

Goed nieuws, Tessa was er weer om voor mij te zorgen! En ze werkte niet alleen donderdag, vrijdag ook! Feest! Er stond een super groot bed voor me klaar, ze vonden mij veel te groot geworden voor de wieg. Wowie!

Het infuusje prikken had even wat voeten in de aarde, pas bij de 3e keer zat ie goed. Maar ik ben het ondertussen wel gewend en gaf geen kik. Mama was helemaal onder de indruk dat het zo goed ging!

Er zat een lekker tempo in en ik kreeg op tijd de kuur. Super fijn! De rest van de dag heb ik lekker met mama gekletst en geknuffeld en ook met Tessa! Met de dokters sprak mama af dat ik die nacht voor het eerst zonder zuurstof zou gaan oefenen, dan kreeg ik een extra monitor die uitgelezen kon worden, spannend!!!! Mama ging ‘s avonds een biertje drinken met wat collega’s – ik heb haar beloofd lekker te gaan slapen en dat heb ik netjes gedaan. Ik geloof wel dat mama nog een paar keer heeft gebeld, maar ik sliep heerlijk dus geen zorgen.

Vrijdag weer op tijd mijn kuurtje en weer lekker knuffelen met mama. Mama had ook allerlei afspraken in het ziekenhuis, van de artsenvisite tot de psycholoog tot mensen die misschien voor mij willen zorgen als mama straks weer aan het werk gaat. Drukke dag, maar ook nog een tijd om te wandelen met mama door het ziekenhuis. Ondertussen deed mama alles zelf, bloeddruk meten, flesjes maken, Tessa was erg blij met alle hulp en kon zo nog even lekker met me knuffelen!

In de artsenvisite werd besproken dat de nacht zonder zuurstof super goed was gegaan. De artsen gaven aan dat ze de monitor nog moesten uitlezen, maar dat als die goed was ik zonder zuurstof naar huis mocht. WOW!! Vlak voor mama ‘s middags naar huis ging kwam het verlossende woord – de nacht was super goed gegaan, dáág zuurstof slangetje! Kijk eens hoe blij ik was???

Dat super super goede nieuws heeft mama natuurlijk vlug met iedereen gedeeld!

Een kleine domper was dat qua opvang regelen papa en mama weer terug bij af waren, omdat er zonder zuurstof ook geen recht meer is op allerlei budgetten, dat vertelde de mevrouw waar mama nog een afspraak mee had. Hm, probleem voor na de vakantie.

Toen snel naar huis, want mama ging inpakken voor de vakantie. Papa was intussen thuis van het werk, maar ging nog even naar Den Haag om te proosten op de 30e verjaardag van ome Thijs. Toen papa thuis was hebben papa en mama ook nog wel even geproost!

Zaterdag waren papa en mama vroeg bij me in het ziekenhuis. De verpleging kon niet zoveel meer doen dan afwachten tot de kuur was ingelopen en papa grapte dat ie wel een cocktail lustte. En jawel hoor, papa kreeg een heuse mocktail!!

 

Toen mijn methylprednisolon cocktail er in zat en papa de mocktail op had, was het zover: daar ging ik dan, zonder slangetjes (wel met monitor) lekker mee de auto in! We gingen een paar daagjes naar Biddinghuizen, met de hele familie Naus. Ook mijn lieve oom en tante en neefje uit Duitsland, gezellig!!

Ik was wel iets afgevallen en drink mijn flessen niet altijd helemaal netjes leeg. Samen met de logopedie hebben we besloten de voeding weer iets meer te verdikken en ik krijg een extra schepje voeding in mijn flessen. Zo moet ik weer gaan groeien!