Gisteren heb ik ‘s ochtends een kleine “APK” gehad, een schone luier, even uitzuigen van al mijn snotjes en een schone romper. Zo kon ik er weer even tegenaan tot mama langskwam. Die moest ‘s ochtends in het andere ziekenhuis zijn voor een afspraak op de FUPEC poli, Follow-Up Pre-Eclampsie – een moeilijk woord voor controle voor de zwangerschapsvergiftiging. Na de afspraak ging papa aan het werk en kwam mama met me knuffelen. Voor ik bij haar ging liggen had ze even mijn luier verschoond, en precies toen ze me oppakte moest ik een nummertje 2 doen. Mama hoorde het maar dacht “ja doei ik ga je niet weer verschonen”, maar daar heeft ze wel spijt van gehad want toen zat ze de hele tijd in een stink luchtje tijdens het knuffelen, oeps.

Aan het eind van de middag ging mama naar huis en beloofde ze dat ze ‘s avonds weer langskwam met papa. Maar toen werd ze erg ziek. Ze had antibiotica gekregen in voorbereiding op de ingreep van vandaag om het achtergebleven stukje placenta weg te halen, maar die was helemaal niet goed gevallen. Papa bleef bij haar om voor haar te zorgen, en na een paar telefoontjes met de huisartsenpost en het Erasmus mocht ze stoppen met de anbitiotica – of de ingreep door zou gaan was nog onduidelijk.

Papa en mama belden nog even met de zuster om te zeggen dat ze niet meer kwamen, en toen lag ik net lekker bij de zuster op schoot. Ze had me weer verschoond en uitgezogen, ik had honger én papa en mama waren er niet, dus ik had even een knuffel nodig. De zuster liet mama nog even horen aan de telefoon, ik heb nog wat geluidjes gemaakt om haar en papa te laten weten dat alles goed ging en toen ging ik tevreden slapen terwijl mijn maagje werd gevuld. De zuster vertelde nog aan papa en mama dat omdat ik nu officieel de “voldragen” leeftijd van 37 weken heb bereikt dat ze de grenswaarden van mijn saturatie (zuurstof in het bloed) en hartritme aanpassen, ik mag minder diep dippen. Ik ben dus nu een grote jongen en moet me ook zo gaan gedragen, nou kom maar op!

Vanochtend waren papa en mama weer in het Erasmus voor een gesprek met de psycholoog én de ingreep voor de placenta. Mama had gevraagd of ze eerst nog een echo konden maken, omdat ze het idee had dat het stukje placenta al verdwenen was. En jawel – op de echo zagen ze nog maar 0,3cm placenta. Super! Zo’n klein stukje zou vanzelf wel los komen dachten de gynaecologen en wat het risico van een ingreep niet waard. Mooi, geen enge apparatuur die stukjes af ging knippen, papa en mama konden weer gaan, jippie!

Papa en mama kwamen even gedag zeggen en bijkletsen met de zuster over hoe het met me ging. Toen lieten ze me nog lekker even slapen, en hadden ze nog een telefonisch gesprek met de gynaecoloog die me uit de buik van mama had gehaald. Papa en mama hadden nog wat vraagjes over hoe sommige dingen waren verlopen en konden zo wat puzzelstukjes leggen en het afsluiten. Daarna kwam de lactatiekundige nog even met ze praten over hoe het ging met de borstvoeding. Ze gaf mama heel veel complimentjes over dat ze het al zolang vol hield met kolven. Daar ben ik ook super super blij mee want ik word echt heel groot van de melk van mama! Ik ben nu al 2590 gram.

Na alle gesprekjes was het knuffeltijd. Ik heb heerlijk bij papa gelegen, en de zuster kwam vertellen dat als ik een beetje wakker was ik mocht proberen zelf te drinken! Rond de tijd van mijn voeding was ik dan ook klaarwakker, want dat liet ik me geen 2x zeggen. Mama had een mooie fles voor me gekocht, maar we gingen beginnen met een klein beetje, alleen uit de speen van de fles. Bij papa op schoot spoot de zuster een beetje melk in de speen en daar ging ik. Een paar grote slokken en tussendoor even pauze om te ademen, en zo had ik ineens 5ml gedronken! Ik had nog veel meer dorst en wilde nog meer drinken, maar de zuster vond het wel even genoeg om met een klein beetje te beginnen. Papa voelde ook dat ik al mijn krachten aanspande om goed te drinken, dus het was wel genoeg zo. Ik kreeg mijn speentje weer terug (ik heb nu een groene, mijn paarse speen is echt voor kleine baby’s en ik ben nu al groot!) en kon hier lekker verder op sabbelen. Daar kwam geen melk meer uit, jammer hoor!

Papa en mama waren SUPER trots en mama heeft alles gefilmd en op de foto gezet. Dan kan ik later nog eens kijken hoe dat ging als ik mijn 1e biertje ga drinken, ik denk dat dat wel meer dan 5ml in 1x wordt, wat jullie? 🙂 Ik heb het echt heel goed gedaan, ik heb me niet verslikt, kreeg geen dipjes in ademhaling of hartslag en heb niet gespuugd. Yes!

Papa moest nog een paar telefoontjes plegen, dus ik mocht lekker verder slapen bij mama terwijl ik op mijn speentje sabbelde. Mama gaf me de rest van de melk. Toen papa weer terug kwam hadden de zusters net gewisseld van dienst en was Elize aan het werk. Zij is samen met Jiske mijn vaste zuster. Elize en papa hebben even bijgekletst over hoe alles ging en Elize heeft geregeld dat morgen de logopedie komt om mee te kijken met drinken. Mama dacht dat een logopediste alleen helpt met praten, maar ze heeft inmiddels geleerd dat een logopedist alles weet van de mond en hoe dat werkt, dus ze helpen ook met drinken, goed he?! 

Vanavond ploffen papa en mama even op de bank en ben ik in de goede handen van Elize, lekker slapen!!