Vandaag was een beetje een onrustige dag. Als mama aankomt heb ik net mijn melk gekregen en ben ik druk bezig dat allemaal op te eten. De zuster vertelde dat ik vanochtend zoveel scheetjes had gelaten en had gepoept dat ze me kon ruiken toen ze voorbij liep. Sorry zusters en andere kindjes, het zat gewoon erg dwars!

Dat betekende wel dat mama een schone luier bespaard bleef en ze nadat alle voeding in mijn sonde was gelopen lekker met me kon knuffelen. Mama knoeide nog even wat melk op mijn romper (zou ik ook zo onhandig worden later?) en toen mocht ik lekker bij haar liggen. Ze ging me weer zelf pakken terwijl de zuster meekeek naar alle kabels, goedzo mam! Na anderhalf uur was ik dat wel helemaal beu, er is zoveel te zien en te beleven, als ik dan uit mijn bedje mag wil ik ook de wereld ontdekken. Mama was het er niet mee eens en die heeft me nadat ze me een schone luier en romper heeft gegeven weer lekker ingestopt. Ik kreeg mijn speen en heb nog even laten zien hoe goed ik daar al op kan sabbelen!

 

Mama  vertelde dat opa haar kwam ophalen en ze thuis even een broodje ging eten met opa en oma, en een stukje wandelen met oma, kijken hoever het lukte in de sneeuw – het zonnetje scheen eindelijk dus tijd voor mama om iets meer kleur te krijgen na al die weken ziekenhuis.

‘s Avonds was papa er ook weer gezellig bij, en mocht ik met hem gaan knuffelen. Ik was alleen weer heel onrustig en kroop van links naar rechts over zijn borst en buik. Even ontdekken wat daar allemaal te zien is. Papa vond het maar niks en vertrouwde het niet, de zuster kwam ook nog even kijken of alles wel goed ging. Om me een beetje te helpen met ademen hebben ze mijn flow weer hoger gezet. Hm shit, dat wou ik helemaal niet, maar ik denk dat ik het nog eventjes nodig heb om goed te oefenen. Dat zullen papa en mama morgen wel met de dokter bespreken.

Toen papa en mama me weer terug in bed gelegd hadden kwamen ze erachter wat mij zo dwars zat, toen mama namelijk mijn temperatuur ging opmeten kwamen al die krampjes eindelijk los. Mama schrok van deze kleine explosie, maar was blij voor me dat het er uit was. Oepsie.

Papa en mama hebben nog even de camera rechtgezet, me een dikke kus gegeven en gingen toen weer op weg naar huis. Ik hoorde ze nog praten over de avondklok, zouden ze dit keer wel weer politie tegenkomen? Ze zijn alleen de 1e keer dat ze na de avondklok naar buiten gingen aangehouden, alle keren daarna hebben ze geen politie meer gezien. Wel veel mensen op straat. Ze hebben altijd netjes een brief bij zich waarop staat dat ik hier lig en ze mij komen opzoeken. Succes weer pap en mam!