Mama was vanochtend al vroeg bij me, papa had haar afgezet zodat hij ome Thijs kon helpen zijn nieuwe auto op te halen. Daar zit Isofix in hoorde ik al, dus kan ik samen met Sophie bij ome Thijs gaan spelen!

Mama gaf me eten, maar ik vond eten en ademen tegelijk vandaag echt een beetje moeilijk. De zuster gaf me steeds meer lucht en zuurstof, maar het duurde echt even voor ik weer goed op adem kwam. Ik probeerde dat ook te vertellen, maar dat lukt nog niet zo goed. De zuster vond dat ik klagerig klonk, dat klopt ook, en mama probeerde me gerust te stellen. Blijven ademen, heel diep in en uit!

De dokter vertrouwde het niet en wilde een foto maken van mijn buik en longetjes, en bloed prikken om te kijken of ik niet ziek was. Wat een eng apparaat die röntgen machine, en er moest ook nog een vervelende harde plaat onder m’n rug, gelukkig was het zo gepiept.

Ondertussen hoorde ik mama ook met papa bellen, en een uurtje later was papa er ook. De foto’s bleken helemaal goed, en ook in mijn bloed niks geks gevonden. Ik ben gewoon een beetje moe van alle nieuwe geluiden nu ik in mijn warmtebedje lig en moet even bijslapen. Papa en mama trouwens ook, ik zag dat ze wallen hadden, zij gaan ook even een middagdutje doen!