Hoi, daar ben ik weer! De vakantieweek hebben we nog heel gezellig afgesloten met én een barbecue voor het pensioen van oma Frikandel én een klein feestje aan de maas voor mama’s 30e verjaardag. Wat gezellig! Ik vind het ook super leuk om in de tuin te chillen met papa, kijk eens hoe sterk ik al ben?

 

Daarna gingen we weer een klein beetje ‘back to normal’, papa ging weer grotendeels aan het werk en er stonden allerlei afspraken op de planning om opvang voor mij te gaan regelen.

Papa en mama besloten ook om de kaartjes op te ruimen en alle versiering die rondom mijn geboorte was opgehangen. Papa had gezegd dat die bleef hangen tot ik 1 jaar oud was, of als ik van het zuurstof af was, nou! Veel kaartjes he?! Dankjulliewel allemaal!

En dan nog iets spannends – de CT scan! De scan die moet laten zijn hoe mijn longetjes er nu uit zien en wat dat betekent voor de korte en lange termijn. Mama ging met mij on tour. Ze bliezen een kussen op om mij heen zodat ik stil bleef liggen, het apparaat zei toen “nu inademen”, nou dat lukte me niet hoor, maar verder ging het heel goed en vond ik het helemaal niet spannend. De zuster zei dat ze perongeluk het bandje aan hadden gezet, ze snapte ook dat ik nog niet op commando kan ademen.

Binnen een kwartiertje waren mama en ik het ziekenhuis weer uit, allemaal makkelijke kleertjes met drukknoopjes, klik klik klik klaar, toppie! Vanaf toen, wachten op de uitslag.

Om de zenuwen voor de uitslag een beetje te drukken ging ik een ander avontuur aan. Samen met mama naar opa en oma in Weert. Daar heb ik een super coole zonnebril gekregen van opa en oma! Staat goed he?!

We liepen langs een winkel waar ze pasfoto’s maken, daar zijn we ook even binnengewipt voor een coole foto van mij, dan kan ik een paspoort aanvragen, die heb ik nodig in het ziekenhuis en hopelijk ook ooit voor een mooie vakantie.

Het weekend begon ook gezellig met een barbecue van het werk van papa en mama. Ik mocht mee en heb allemaal lieve collega’s ontmoet. Zaterdag had mama bedacht dat ze “sjiek” met papa en mij wou lunchen. Papa ging in een mooi pak met bretels, toen kon ik niet achterblijven en ik had ook een leuk pakkie aan. We hebben heerlijk gegeten 🙂

Voordat papa en mama bij de dokter op gesprek mochten komen hadden ze opnieuw vanalles. op de planning. Papa moest natuurlijk werken, en mama ging ook weer een paar uurtjes naar kantoor. En verder heel veel afspraken voor eventuele opvang van mij.

Donderdag was het dan eindelijk zover, de afspraak met de longarts! Wat zou er uit mijn CT scan zijn gekomen? Spannend! Papa en mama hadden al een flinke mail gestuurd als voorbereiding op het gesprek, laat dat maar aan hen over 😉 De longarts was even op vakantie geweest en had mij al een hele tijd niet gezien. Ze was erg onder de indruk van hoe goed het met mij ging! Ook de scan vond ze er goed uit ziet, vele malen beter dan de vorige scan. Ze zei dat als ze mijn geschiedenis niet kende, ze o.b.v. deze CT scan zou denken dat ik “alleen maar” BPD heb. Dat is super goed nieuws!! Papa en mama hebben ook overlegd wat nu te doen qua opvang, en de longarts was het er mee een als ik naar een medisch kinderdagverblijf ga. Ik zit dan wel met andere kindjes, maar wel maar met 5 in totaal, en op de groep werken verpleegkundigen die goed op me kunnen passen. De winter wordt nog spannend voor me met alle virusjes, dus fijn als ik dan op een plek ben waar ze me kunnen helpen als het nodig is! Het enige wat er nu nog open staat is de uitslag van het grootschalige DNA onderzoek, dat duurt nog een paar weken!